will you teach a wretch to live

outoft heli gh tthatco versme
bla ckasth epitf rompol etopole
ithan kwhat everg odsmay be
form yincon querab lesou
linthef elllclu tchofcir cums tance
ihav enotw in cednor crieda loud
unde rtheblu dgeoni ngsof chance
myhe adi sbloody butunb owed
beyon dthisp laceofw rathandt ears
loom sbut thehor ror oft heshade
andye tthem enac eofth eyears
find sand shal lfindmeu nafraid
itmat tersno thowstr aitth egate
howch argedwi thpun ishme ntthes croll
iamth emaste rofmys hip
ia mthe captain ofmys oul


W. E. Hemm ingwa y

nanunuot sa aking mga buto ang lamig na hatid ng hanging itinaboy mula sa lagoon. ang yapos ng manipis na sarong ang tanging nagbibigay ginhawa sa naninigas kong kalamnan. salamat sa gwapitong nasa kabilang mesa na mata pa lamang ay nagbibigay init na sa aking marupok na katawang lupa. nakakabingi ang aklatan. sumisigaw ang mga debit at credit, naghihintay sa pagbalanseng kanina ko pa dapat natapos. humihiyaw si mishkin at ang kanyang mga kawal ng bonds and stocks ng katarungan, humihingi na kaunting panahon upang sila ay aking bigyang pansin. mahapdi. hindi lamang ang sugat sa aking labi na naghihintay ng kendi, pati na rin ang aking kaluluwang matagal ng naghahanap ng kasagutan sa mga tanong na tanging kawalan lamang ang nakakaalam. nasaan ang aking payong? nasaan ang nagsisilbing panangga sa init ng makamundong temptasyon at malalakas na buhos ng kawalang pag-asa. nasa harap ko lamang ang pulang ballpen na sumasagisag sa mga paninidigang matagal ko na sanang pinanghawakan. kailanman ay hindi maaaring magtext habang sumusulat. iisa lamang ang aking kanang kamay. umiiyak ang apoy. nakangiti ang tubig. nanginginig ako.